ตอนประกาศผลเอนท์ เอ้กเพื่อนสาวได้
ไปดูผลที่ม.เกษตรไงด้วยความที่แบบว่าเตรียมไป
เรียนกทม.เต๋มตี้แล้ว ละมันก็เจอคนที่ติดวิจิตรออกแบบ
เหมือนกะเราคนนึง มันเลยไปบอกเค้าว่า
'เพื่อนเราชื่ออุ้มก็ติดวิจิตรออกแบบเหมือนกัน'
คุยไปมาก็รู้ว่าคนนั้นชื่อ 'โปร' น่ะ
(เอ้กมันก็บอกเราด้วยว่าหล่องั้นงี้อะ 55 5)


พอรับน้องรถไฟเสดก็เริ่มค้นหาเพื่อน
เพราะก่อนหน้ารับน้องได้มีการมหาสมาคม
กะคนติดวิจิตรด้วยกันผ่านmsnเรียบร้อย
แล้วน่ะอย่างเช่นไอ่เปา ไอ่ฟู่ ไอ่เอิด นินิน ฯลฯ
แต่ก็ลืมไปแล้วที่เอ้กไปเจอโปรมาน่ะ ไปมา
ก็เจอคนชื่อคณะ 'เอ้อเล่ย' ที่อยู่สายรหัสเดียวกันแล้ว
อีอุ่นก็พูดอยู่เช้าเย็นว่าหล่องั้นงี้ (อีกล้ะ)
แต่เราเห็นแล้วบอกว่างั้นงั้นแหละ(อิ๊) แถมหน้าตา
เหมือนคนชื่อคณะ'พระถังแตก'ที่อีอุ่นบอกว่า
หน้าเหมือนไอ่ท๊อปอีกเอาเข้าไป =='


การรับน้องมันก็ผ่านไปแต่ละวันแบบไม่มี
เวลาจะมาสร้างความประทับใจให้แก่ใคร
หรอกนะเอาชีวิตตัวเองรอดให้ได้ก่อนดีกว่า
เจอหน้าเอ้อเล่ยก็แค่ตอนซ้อมเต้นสายรหัส
ส่วนตอนแถวเดินแถวหน้าคณะรอบตัวเจอแต่
ม้ง ทราย เบบี้ เลเลล้ พลายไม้ โด๊ะ หมึม เปือน+++
ฯลฯ สรุปเจอแต่คนเตี้ยๆนั่นหละรู้สึกเคยมี
คนขาดรับน้องเยอะจนกระทั่งเราได้ขึ้นไป
ควงแขนแถวเดินกะเอ้อเล่ยอยู่ครั้งนึงละมั้ง ฮ่าๆ


หมดรับน้องก็มีชีวิตอยู่แต่ในเมเจอร์นะแล้ว
ละก็ได้รู้ว่า 'เอ้อเล่ย' ก็คือ 'ห่อโจ๊ก' ก็คือ 'โปร'
(ทุกคนมีชื่อคณะ2ชื่อไงแต่ชื่อเราอย่าถามเลย =*=)
สนิทสนมกลมเกลียวกันอย่างมากเลยนะเด็กออกแบบ
กินด้วยกันเที่ยวด้วยกัน แรกแรกไปกันหมดเลยแต่
หลังหลังผู้ชายเริ่มลด เหลือแค่ไอ่ยุ่นกะโปร
จนสุดท้ายเหลือแต่โปร เราก็สงสัยทำไมยังคง
เกาะติดเหนี่ยวแน่นอยู่กะกลุ่มเพื่อนสาวเช่นนี้นะ


ระหว่างนั้นก็คุยกันกะโปรในเอ็มด้วยน่ะ
สนิทชิดเชื้อแบบใช้ภาษาพ่อขุนกันเลยทีเดียว
มีอยู่ครั้งนึงน่ะโปรเคยพูดถึงเพื่อนในเมเจอร์
ทีละคน ละคน คนนั้นนิสัยงุ้นงี้ คนนี้นิสัยงุ้นงั้น แล้ว
พอมาถึงคิวเราน่ะ ก็มาบอกว่าเหมือนขี้ ซะงั้น -*-
จะเฉไฉไปไหนกันเนี่ย แล้วโปรก็เรียกเราว่า ขี้ เสมอมา

พอปิดเทอมตุลาโปรก็กลับบ้านไปแบบไม่ยอมกลับมาซักที =='
เราก็เลยได้ตามงานตามลาเรียนให้แบบไม่มีเหนื่อย
น่ะไม่รู้ว่าทำไม ฮ่ะ ฮ่ะ


แล้วเทอมสองก็มี งานอินทีเรียอาจารย์ป้าที่ถึงขั้นต้อง
หอบผ้าหอบผ่อนไปค้างอ้างแรมตามหอนอกต่างๆ
เพราะหอหญิงมันปิด4ทุ่มเลยทำงานกลุ่มไม่สะดวก
แล้วโปรก็อยู่กลุ่มเดียวกะหน่อยมั้งแล้วหน่อยก็
อยู่หอเดียวกะอังแล้วโปรก็เลยไปนอนหอนั้นบ่อยบ๊อยบ่อย
เราก็ไม่รู้หรอกแต่อังชอบมาพูดจังว่าโปรงั้นงี้งุ้นเงอะแงะ
โมโหนิดๆว่าอะไรพูดทำไมเนี่ยหืมมม


ลอยกระทงเราก็ไปด้วยกันเป็นหมู่คณะอีกแบบ
สนุกสนุ๊กสนุกนะออกหอไปตอนค่ำๆกินข้าวหลังมอ
แล้วก็โทรชวนโปร ช่วงนั้นโทรหากันบ่อยแบบเปิดloudspeak
คุยกันรอบหอทั้งเมเจอร์เลยน่ะแต่ใช้มือถือเรา
เพราะว่าเรามีโบนัสค่าเทอม ประกอบกับเมเจอร์เรากะลัง
หมั่นไส้ไอ่เอิดซึ่งเป็นรูมเมทโปรกันอยู่
เลยได้เรื่องเม้ากันวันยันค่ำทีเดียว

ไปดูขบวนกระทง ไปบ้านไอ้ฟู่จนตี4ตี5เลย
ละก็ปล่อยโคมลอยกัน ซึ่งโปรเขียนอธิษฐานไปว่า ขี้ อิอิ
รวดไปโต้รุ่งกันต่อที่อ่างแก้วนะแล้วโปรก็บอกว่า
'เราไม่เคยได้คุยกะพวกแกเยอะขนาดนี้มาก่อนเลยเนาะ'..
"พวกแก" แต่นี่มานั่งข้างๆชั้นนะแล้ว
ตอนพูดก็มองหน้าชั้นอีก ฮาๆ เราก็เริ่มแบบว่า แน่ะๆๆ
แต่ไม่เข้าข้างตัวเองนะ ติดความคิดที่ว่าผู้ชายจะ
ไม่อยากมาสนิทสนมกะผู้หญิงหน้าตาไม่ดีหรอก


แล้วมีอยู่ครั้งนึงไปกินข้าวกันหลังมอเป็นกลุ่มแล้ว
เพื่อนอยากแวะร้านตะวากันหมดน่ะ
เหลือเรากะโปรอยู่นอกร้านนะแล้วโปรก็ถาม
ว่า 'ทำไมมืงชวนกุออกมากินบ่อยจังงะ
พวกไอ่พีทนึกว่ากุชอบไอ่ส้มกันหมดแล้วนะ'
เราก็อ้ำอึ้งไปนานทีเดียว ไม่เข้าใจตัวเองนะจะอ้ำอึ้งทำไม
แต่สุดท้ายก็บอกออกไปว่า 'ก็กุอยากฟังมืงเล่าเรื่องเอิดไง'
เป็นงั้นไปน่ะแป่ว พูดออกไปแล้วมานึกดู พูดอะไรเนี่ย ไม่จริงเลย


แล้ววันหนึ่งโปรก็โทรมาแต่เป็นไอ่ยุ่นพูด
คุยธุระเรื่องงานกันซักพักแล้วจู่ๆไอ่ยุ่นก็บอก
ว่า 'เจ้าของเบอร์ฝากบอกว่าคิดถึง' !???
หลังจากนั้นเวลาโปรมาคุยกะเรานะไอ่ยุ่น
มันก็จะชอบตะโกนวิ๊ดวิ้วจุ๊กกรู้ขึ้นมาทุกทีเลย เอออ งงได้อีก

ทีนี้หละเริ่มไม่เป็นตัวของตัวเองแล่ว
เวลาคุยกะโปรเลยแหม่งๆนะไม่ค่อยจะกล้ามองหน้าสบตา
ถามอะไรก็ไม่กล้าคุยกล้าตอบเหมือนเก่า
ไม่ใช่ไรคือมันเขินแง๊ะ 5 55+


คืนงานลานคณะได้ข่าวว่าโปรเมาเละเลยน่ะ
(มารู้ทีหลังว่าเพราะเรา ไอ้ยุ่นถ่ายวีดีโอคลิป
ไว้ด้วยแบบโปรเมาแล้วโวยวายออกมาว่า 'คิดเถิงงง'
แล้วก็มีคนถามว่าคิดถึงใครโปรก็บอก 'โอ้มมมมมม' 55+)
แล้วเราก็เริ่มอึดอัดนะมันแปลกๆ
หลังจากนั้นก็เกิดบรรยากาศมาคุเป็นเวลา1เดือนเต็ม
จนไม่ไหวแล้วนะ เลยไปคุยกะส้มกะหน่อย
เล่าให้ฟังทุกสิ่งอันที่เกิดขึ้น

หน่อยเลยโทรไปหาโปรเปิดloudspeakคุยแบบ
ถามทุกอย่างให้กระจ่างแจ้งโดยเรานิแอบฟังอยู่เงียบๆเหมือน
ไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้นหละ ปรากฏว่าโปรเพิ่งบอกอังไปเมื่อวาน
ว่าชอบเราแล้วก็คิดว่าอังบอกเราละเราเลยไม่ค่อยยอม
คุยยอมมองหน้าโปรน่ะโหย คือเข้าใจผิดได้อีก
ถ้าไม่โทรไปถามจริงๆนิคือไม่มีวันนี้แล้วนะ 55+
แล้ววันงานลานมีพี่หน้าโหดคนนึงมาบอกชอบเรา =='
หน่อยเลยบอกข้อนี้ไปโปรมีการ 'ให้พี่เค้าไปเห๊อะ' อ๊าว ..


วันต่อมานอนอยู่บ้านอยู่ดีๆโปรก็โทรมาบอก
ว่าไปเจอกันที่อ่างแก้ว6โมงเย็น .. โอยเอาแล้วมั้ยล่าว
เราน่ะกลัวการเผชิญหน้าที่สุดในโลกเลยนะ

แต่แล้ววันนั้น ก็คึอ u&p day หละ ^^
,, 21 jan 06 <3







ปล. มารู้ทีหลังว่าที่หน้าร้านตะวาตอนนั้น
ที่โปรเล่าให้ฟังว่า พวกพีทคิดว่าโปรชอบส้มไปแล้วน่ะ
โปรตอบพีทไปว่า 'กุไม่ได้ชอบส้มเว้ย ..กุชอบอุ้มต่างหาก'
:p